1.7 milionë euro për Sheshin “Skënderbej”, tenderi i Piro Sinjarit që ngre dyshime për pagesa të sajuara. Çim Fusha fitues i paracaktuar me pazar në tavolinë?

Drejtoria e Rrugëve dhe Ndriçimit Publik shpalli një tender për mirëmbajtje dhe menaxhim të sheshit, ndonëse pjesa kryesore e shërbimeve rezulton ose detyrim kontraktor i ndërtuesit, ose punë që i kryen prej vitesh ndërmarrja publike e pastrim-gjelbërimit…

Në Buletinin e Prokurimeve Publike të 24 marsit 2026 u shpall një tender me fond limit 1.7 milionë euro me TVSH për Sheshin “Skënderbej”. Por objekti i shërbimit, garancia e punimeve deri në vitin 2029 dhe fakti që mirëmbajtjen rutinë e kryejnë punonjësit e Bashkisë, ngrenë pikëpyetje serioze për nevojën reale të kësaj kontrate.

Një tender i shpallur nga Drejtoria e Përgjithshme e Rrugëve dhe Ndriçimit Publik në Bashkinë e Tiranës, me firmë të drejtorit Piro Sinjari, ka hapur pikëpyetje serioze mbi nevojën reale të kësaj kontrate dhe mbi shërbimet që parashikohen të paguhen me para publike.

Në Buletinin e Prokurimeve Publike të datës 24 mars 2026, kjo drejtori shpalli tenderin për mirëmbajtjen dhe menaxhimin e Sheshit “Skënderbej”, me fond limit 1.7 milionë euro me TVSH.

Sipas njoftimit, objekti i shërbimeve përfshin pastrimin e pjesëve të jashtme të ndërtesave, mirëmbajtjen dhe riparimin e sheshit, si dhe kujdesin për pemët.

Pikërisht këtu nis dyshimi i parë. Në Sheshin “Skënderbej” nuk ka ndërtesa në administrim të Bashkisë së Tiranës që të justifikojnë një zë të tillë shërbimi. Pallati i Kulturës dhe Muzeu Kombëtar administrohen nga Ministria e Kulturës dhe investimet apo ndërhyrjet në to nuk lidhen me Bashkinë e Tiranës.

Dyshimi i dytë lidhet me vetë sheshin. Sipas të dhënave të paraqitura në material, mirëmbajtja e Sheshit “Skënderbej” mbetet detyrim kontraktor i kompanisë që e ndërtoi, si pjesë e garancisë së punimeve për një periudhë 12-vjeçare nga inaugurimi i qershorit 2017 deri në vitin 2029. Nëse ky detyrim kontraktor ekziston dhe është në fuqi, atëherë Bashkia duhet të shpjegojë qartë se për çfarë po prokuron 1.7 milionë euro shërbime shtesë.

Në praktikë, shërbimet që duken të nevojshme në këtë hapësirë janë të kufizuara, pastrimi i sheshit, krasitja, vaditja dhe mirëmbajtja e gjelbërimit. Por këto janë shërbime që, sipas materialit, kryhen rregullisht nga punonjësit e Ndërmarrjes së Pastrim-Gjelbërimit, për të cilët Bashkia paguan veçmas strukturë, paga dhe kosto operative.

Kjo do të thotë se tenderi ngre një pyetje të drejtpërdrejtë, çfarë pune shtesë po blihet realisht me 1.7 milionë euro, kur një pjesë e detyrimeve i mbulon kontrata e garancisë dhe një pjesë tjetër i kryejnë punonjësit e vetë bashkisë.

Edhe po të merret si argument pastrimi intensiv i sheshit, larja e sipërfaqeve dhe mirëmbajtja e përditshme e gjelbërimit, sërish vlera e fondit limit duket e lartë në raport me natyrën e shërbimeve të përshkruara. Pikërisht për këtë arsye ky tender nuk duket si një procedurë rutinë mirëmbajtjeje, por si një kontratë që kërkon sqarim publik, financiar dhe teknik.

Dyshimet bëhen edhe më të forta nga një tjetër element. Sipas materialit, Drejtoria e Përgjithshme e Rrugëve dhe Ndriçimit Publik ka zhvilluar edhe më herët tenderë me të njëjtin objekt shërbimesh dhe pothuajse me të njëjtën vlerë, gjatë kohës kur garancia kontraktore për sheshin ishte ende në fuqi. Ndërkohë, punët në terren janë kryer nga Ndërmarrja e Pastrim-Gjelbërimit.

Nëse kjo rezulton e saktë, atëherë kemi të bëjmë jo thjesht me një tender të diskutueshëm, por me një skemë të përsëritur të përdorimit të fondeve publike për shërbime që ose janë të mbuluara nga kontrata ekzistuese, ose kryhen nga struktura të tjera të paguara tashmë nga Bashkia.

Piro Sinjari dhe Bashkia e Tiranës duhet të japin përgjigje për katër çështje themelore, cilat janë ndërtesat që do të pastrohen, cilat janë riparimet konkrete që nuk mbulohen nga garancia e ndërtuesit, pse nuk i kryejnë këto shërbime ndërmarrjet ekzistuese publike dhe mbi çfarë preventivi teknik është llogaritur shifra 1.7 milionë euro.

Pa këto përgjigje, ky tender mbetet një procedurë që ngre dyshime të forta për fryrje fondi, mbivendosje shërbimesh dhe pagesa për punë që mund të mos kenë as nevojë reale, as justifikim kontraktor./Pamfleti