Rama prezanton Dashnor Sulën si Kryeinspektor: Ke sfidën që të adresosh çfarë ke thënë në Parlament

Kryeministri Edi Rama, në një takim me drejtuesit e inspektoriateve të vendit, prezantoi ish-deputetin e Partisë Demokratike, Dashnor Sula, në postin e Kryeinspektorit të Përgjithshëm.

Rama iu drejtua Sulës duke i kujtuar ato që ka thënë në Parlament kur ishte pjesë e PD-së.

“I uroj punë të mbarë Kryeinspektorit. Është një moment i rëndësishëm i kësaj reforme sepse pasi kemi kapërcyer fazën e pare, që pati shumë nevojë për parapërgatitje për të studiuar modelet dhe për të krijuar një lloj bindjeje tek të gjithë se ishte një domosdoshmëri të kapërcehej skema organizative e të shkuarës, tani do të kalojmë në fazën e zbatimit të thelluar të reformës. Do të shoqërohet me fillimin e punës për të ndërtuar kompleksin e ri të inspektoriatit që do të krijojë kushte optimale për të mbledhur të gjithë inspektoriatet. Një gjë është e sigurtë, deri tani ne nuk mund të themi se me inspektimin kemi bërë progresin e nevojshëm. Mbetet një problem në gjithë mekanizmin e funksionimin të shtetit, në organizim, në mendësi dhe në hendekun midis shërbimit dhe pengimit që atyre që duhet të shërbehen. Unë gjithmonë kam besuar se sistemi dhe përmirësimi është përgjigjja. Mund të ndërrojmë të gjithë njerëzit, po qe se sistemi nuk është i strukturuar si duhet, dhe po qe se drejtimi nuk është i duhuri, përsëri biem në të njëjtat situata.

Themi kështu, sepse cdo opozitë e dëmtuar rëndë nga mungesa e besimit publik, përpjekjet për risi do t’i vlerësonte si shans, jo si kërcënim. Logjika politike do ta diktonte që një lëvizje e re, e dalë nga brenda Partisë Demokratike dhe e udhëhequr nga një figurë aktive si Ervin Salianji, të mbështetej dhe të inkurajohej. Pse ky refuzim ndaj një figure që, në çdo opozitë normale, do të shërbente si simbol rezistence? Përgjigjja lidhet me një të vërtetë se Berisha u kthye për ta përdorur Partinë Demokratike si instrument të një axhende private që synonte dhe synon mbrojtjen e tij dhe rrethit familjar nga drejtësia. Dhe gjuha shantazhuese e Berishës ndaj SPAK-ut si edhe protestat e dhunshme duket se kanë dhënë rezultat. Ai mbetet praktikisht i vetmi politikan i profilit të lartë ndaj të cilit masat janë zbutur duke ngritur dyshime mbi aftësinë e drejtësisë së re për t’i rezistuar presionit politik.

Pikërisht nga këtu merr shpjegim edhe pyetja thelbësore: pse luftohet Salianji? Salianji kërkon të marrë “bunkerin” nga i cili Berisha sulmon, shantazhon dhe negocion për të kapsuluar problemet e veta. Një Parti Demokratike e hapur, me lidership të ri dhe fokus elektoral, do ta bënte stilin politik të Berishës jo vetëm të panevojshëm, por edhe të dëmshëm.

Pra, frika e Berishës nuk lidhet me individin Salianji, por me atë që ai përfaqëson. Ai është rreziku real për rendin e vjetër që Berisha ka ndërtuar brenda Partisë Demokratike. Një rend i bazuar jo te konkurrenca dhe meritokracia. Lufta kundër Salianjit është luftë për të ruajtur status quo-në. Por, nevoja për ndryshim është tashmë më e fortë se frika, dhe këtë e dëshmon mbështetja në rritje që lëvizja po merr në të gjithë gjeografinë e Shqipërisë.